لطفا صبر کنید....

قهوه ی دکافئینه نباشیم

قهوه ی دکافئینه نباشیم

بهترین حالت اینه که خود خودت باشی. خالص و رُک و این رو اون رو یکی.
خیلی بده وقتی خودت نیستی، جراتش رو نداری، یاد نگرفتی خود خودت بودن رو. ولی همه می دونن خودت نیستی! تکلیفت با خودت و با همه معلومه.
ولی از اون خیلی بدتر خودت نبودن و ادای خودت بودن رو در آوردنه. انقدر می پیچونی و بازی می‎کنی و بازی می‎دی که خودت هم یادت می‎ره راست راستی چی بودی. دیگه خودت هم خودت رو گم می‎کنه.
آدمی که ادای خودش بودن رو در میاره مثل قهوه ی دکافئینه‎س. بو و رنگ و مزه همونه، ولی اون اصلیه رو که کافئین باشه نداره. قهوه‎س، ولی قهوه نیست، ادای قهوه رو در میاره. برای همین حالت رو خوب نمی‎کنه.

قهوه ی دکافئینه نباشیم.

برای دیدن بقیه ی داستان ها کلیک کنید


پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری نشانه گذاری شده اند *


logo-samandehi